{"id":4924,"date":"2022-05-22T22:34:34","date_gmt":"2022-05-22T20:34:34","guid":{"rendered":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/?p=4924"},"modified":"2023-06-25T22:16:00","modified_gmt":"2023-06-25T20:16:00","slug":"gurbuz-kiyamet-emeklisi-notlar-i","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/2022\/05\/22\/gurbuz-kiyamet-emeklisi-notlar-i\/","title":{"rendered":"G\u00fcrb\u00fcz, K\u0131yamet Emeklisi | Notlar 1"},"content":{"rendered":"

\u0130ki ciltlik, 1000 sayfaya yak\u0131nsayan K\u0131yamet Emeklisi<\/em>‘ni okurken okudu\u011fum yerleri unutmamak i\u00e7in ara ara notlar almaya \u00e7al\u0131\u015faca\u011f\u0131m. Belki tad\u0131na daha da \u00e7ok var\u0131r\u0131m b\u00f6ylece. Hevesim baki kal\u0131r, intihalden de mail almazsam umar\u0131m devam edebilirim. Sayfa numaras\u0131 yazd\u0131\u011f\u0131m al\u0131nt\u0131lar\u0131n hepsi \u015furadan:<\/p>\n

\u015eule G\u00fcrb\u00fcz, K\u0131yamet Emeklisi – Birinci Cilt<\/em>, \u0130leti\u015fim Yay\u0131nlar\u0131, 2022.<\/p>\n

\n

[1-113]<\/p>\n

Makastar Sokak: \u00dcsk\u00fcdar<\/a><\/p>\n

Adil’in babas\u0131 Aziz herkesin kendine g\u00f6re bir delilik pe\u015finde hayat\u0131 ge\u00e7irdi\u011fini durup d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr, o\u011fluna sorarken: “\u0130nsan sevk-tabisi ile kitap okumal\u0131, sen nas\u0131l se\u00e7iyorsun, kimden ne duyup pe\u015fine d\u00fc\u015f\u00fcyorsun kim bilir? Sana diyorum Adil, bak, yetmi\u015f \u00e7e\u015fit delilik varm\u0131\u015f, duydun mu, bunlardan birini bile be\u011fenmeyip \u00f6n\u00fcne konanlarla bir \u015fey olaca\u011f\u0131m, okuduklar\u0131ma iltica edece\u011fim, onlar da beni kurtar\u0131p besleyecek sanma. D\u00fc\u015fman d\u00fc\u015fmana mevlit okumaz” (s. 6). Baban\u0131n b\u00fcy\u00fck s\u00f6zleri kar\u015f\u0131nda t\u0131kanan Adil.<\/p>\n

Hemen sonra, daha kitab\u0131n \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc sayfas\u0131nda bir \u015eule G\u00fcrb\u00fcz imza diyalo\u011fu:<\/p>\n

“Ne yapay\u0131m baba, okumayay\u0131m m\u0131, ne kitap, ne \u00fcniversite, okumayay\u0131m m\u0131?”
\n“Oku tabii, ne yapacaks\u0131n ama i\u011frene i\u011frene, utana utana oku, bunlar mihrab\u0131n olmas\u0131n. D\u00fcnyan\u0131n gelmi\u015fi ge\u00e7mi\u015fi, en iyisi bile ne orta adamm\u0131\u015f diye oku. Herkesin sonu ne yavanm\u0131\u015f diye oku. Okutan okuttu\u011fundan, okunan nerede kimin eline kalaca\u011f\u0131ndan ne habersizmi\u015f diye oku.” (s. 7)<\/p>\n

Adil \u00fcniversiteye ba\u015flayacak gibi. Aileye yak\u0131nla\u015f\u0131yoruz. Aziz’in e\u015fi Tevhide ve k\u0131z\u0131 Alev de evde. G\u00f6zler ve \u0131\u015f\u0131lt\u0131lardan s\u00f6z ediliyor.<\/p>\n

Ge\u00e7mi\u015fe s\u0131\u00e7rama, Aziz’le Tevhide’nin tan\u0131\u015fmas\u0131: “Manisal\u0131yd\u0131 Tevhide”. Liseyi bitirip \u0130stanbul’a geldi\u011finde akrabalar\u0131n\u0131n onu “azm\u0131\u015f kabak” gibi g\u00f6rmesiyle evlilik meselesi g\u00fcndeme gelmi\u015f. \u0130lk aday olan pilotla i\u015f olmam\u0131\u015f, pilotun misafirlikteki tav\u0131rlar\u0131n\u0131n yerin dibine sokan ele\u015ftirisi: “Konu\u015fulanlar\u0131 da dinliyora benzemiyordu, sadece makbul bulunman\u0131n, be\u011fenilmenin yolunun s\u00f6z s\u00f6yleyene arada hafiften y\u00f6nelip \u015f\u0131k bir tav\u0131rla g\u00fcl\u00fcmsemek oldu\u011funu nas\u0131l \u00f6\u011frenmi\u015fse \u00f6\u011frenmi\u015f, birka\u00e7 dakikada bir tekrarl\u0131yordu”. (s. 11)<\/p>\n

Tevhide’nin day\u0131s\u0131 bu ve di\u011fer ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar sonucu pani\u011fe kap\u0131lm\u0131\u015f.<\/p>\n

Bir ahbab\u0131n tan\u0131d\u0131\u011f\u0131, iki y\u0131l \u00f6nce Erzurum’dan gelmi\u015f, annesi ve babas\u0131 hayatta olmayan, dini b\u00fct\u00fcn Aziz yeni k\u0131smet olabilirmi\u015f. Evkafta \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor ne de olsa.<\/p>\n

Day\u0131 bir \u00e7ay bah\u00e7esinde bir ahbab\u0131 ve Aziz’le bulu\u015fmaya gitmi\u015f. Onlar gelmeden sallanan masay\u0131 gazoz kapa\u011f\u0131 ve ba\u015fka \u00e7\u00f6plerle d\u00fczeltmeye \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 (s. 14) ve ellerini kirletip misafirlerini selamlayamay\u0131\u015f\u0131… \u00c7ay\u0131n\u0131 k\u0131tlama \u015fekerle i\u00e7en Aziz, hep \u00e7ok tepeden konu\u015fuyor, ama bunu da kendinde tespit etti\u011finde vahlan\u0131yor: “… bir de\u011ferli \u015feyi hafiften gizleyerek s\u00f6zde tevazu edecek halde olmad\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re daha iyiyi bilip istiyor da isteyi\u015finin olmay\u0131\u015f\u0131n\u0131 da hafife al\u0131p bir kademe daha t\u0131rman\u0131yor gibiydi” (s. 17). Evlenmek isteyip istemediklerini sorduklar\u0131ndaysa, “Efendim insan\u0131n kendinden biraz olsun \u00fcmidi varsa evlenir mi?” (s. 17) diye soruyor, evlili\u011fin k\u0131ymetini do\u011fas\u0131ndan “belal\u0131” olan insan\u0131n bu belas\u0131n\u0131 ba\u015fkalar\u0131na bula\u015ft\u0131rmaktansa bir \u00e7at\u0131n\u0131n alt\u0131na sokup ba\u015fkalar\u0131na zarar\u0131 dokunmadan ya\u015famas\u0131nda buluyor. Anlat\u0131c\u0131n\u0131n i\u011fnesi haz\u0131r: “Kendi ile ilgilenildi\u011fini, anla\u015f\u0131lmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6ren de azd\u0131k\u00e7a azar, kimseye edemedi\u011fini bu safderuna ederdi” (s. 18).<\/p>\n

Aziz uzun uzun konu\u015fuyor ama bu s\u00fcrekli kendine d\u00f6nen bir bak\u0131\u015fla bu s\u00f6zlerini ciddiye almamalar\u0131n\u0131 da rica ediyor. Day\u0131 biraz rahats\u0131z, “Gayri memnunlu\u011fun, yad\u0131rgaman\u0131n ve yad\u0131rganman\u0131n, bu ba\u015fa nas\u0131l geldi, bu i\u015f buraya, bir bir araya nas\u0131l geldik s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131n kavgas\u0131z g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcz, kat’\u0131 alaka edilen vedalar\u0131n\u0131, g\u00f6rm\u00fc\u015f bilmi\u015fti” (s. 20). O y\u00fczden kibarca ayr\u0131l\u0131yor.<\/p>\n

Day\u0131n\u0131n bu damat aday\u0131 g\u00f6r\u00fc\u015fmesini Tevhide’nin annesi Nuriye Han\u0131m ve bald\u0131z\u0131 g\u00f6rm\u00fc\u015f, Aziz’i uzaktan be\u011fenmi\u015fler, day\u0131y\u0131 epeyce darlarm\u0131\u015flar, day\u0131 da -anlat\u0131c\u0131n\u0131n y\u00fck\u00fcyle- d\u00fc\u015f\u00fcncelere dalm\u0131\u015f: “Hayat\u0131 s\u00f6zde ve s\u00f6z ile istenildi\u011fi, beklenildi\u011fi gibi ya\u015fayarak ne ufak bir alana raz\u0131 oldu\u011funu, bu suretle bir kul\u00fcbede \u00f6mr\u00fcn\u00fc ge\u00e7irdi\u011fini, ruhunun da yine arada verilen bir bardak \u00e7e\u015fme suyu ile kapal\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck bir saks\u0131da \u00f6lmeden, kurumadan, boy atmadan \u00f6ylece durdu\u011funu g\u00f6z\u00fc ile g\u00f6rd\u00fc, ruhuna kendi \u00f6z benli\u011finden \u015fahitlik etti. \u00d6lmek ile bu \u015fekil ya\u015faman\u0131n neden bu denli yak\u0131n ve kolay oldu\u011funu anlad\u0131” (s. 24).<\/p>\n

Day\u0131 (Fevzi) kar\u0131s\u0131yla konu\u015ftuktan sonra Aziz’i eve davet etmeye karar veriyorlar. \u00dcsk\u00fcdar’a, Aziz’in \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 Evkaf M\u00fcd\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc’ne gidiliyor. Art\u0131k niyetler a\u00e7\u0131k, “Tabii tabii hem laf\u0131m\u0131zla oynar gibi olmas\u0131n, elden kalan elli g\u00fcn kal\u0131r, m\u00fcsait iseniz cumartesi yine \u00f6\u011fle\u00fcst\u00fc olur muydu?” (s. 27).<\/p>\n

Aziz’in gelece\u011fi g\u00fcn ev derlenip toplanm\u0131\u015f, ya\u011fmur ya\u011f\u0131yor, hava birden karar\u0131yor, g\u00fcnd\u00fcz g\u00fcnd\u00fcz \u0131\u015f\u0131klar\u0131 yak\u0131yorlar. Evin bu halinin tasvirinde bir melankolik bir g\u00f6rsellik ve dokunsall\u0131k, “G\u00fcnd\u00fcz yak\u0131lan her \u0131\u015f\u0131k gibi ziyan\u0131n, nurun, zulmetten kurtulu\u015fun rahatl\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011fil de belay\u0131 yak\u0131ndan g\u00f6recek olman\u0131n fenerini bir tedirgin yakt\u0131lar. I\u015f\u0131\u011fa da g\u00f6z al\u0131\u015ft\u0131, al\u0131\u015f\u0131rs\u0131n al\u0131\u015f\u0131rs\u0131n denildi\u011finden de kolay al\u0131\u015ft\u0131. Hatta g\u00fcnd\u00fcz \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131, evde belli e\u015fyalar\u0131 se\u00e7ip onlar\u0131 ziyade parlatan ziyas\u0131 ile g\u00f6zlerine bir l\u00fcks gibi g\u00f6r\u00fcnmeye ba\u015flad\u0131” (s. 28).<\/p>\n

Tevhide’nin anas\u0131 bilge, i\u00e7 d\u00fcnyas\u0131 zengin, d\u00fcnyadan pek kimseye dokunmadan kendi halinde gelip ge\u00e7en birisi olarak takdim olunuyor. Aziz’in bu ziyaretteki tav\u0131rlar\u0131n\u0131ysa anlat\u0131c\u0131 yine bir denge aray\u0131\u015f\u0131yla \u00e7iziyor, kendini a\u00e7makla kendini b\u0131rakmak aras\u0131nda yer bulmaya \u00e7al\u0131\u015fmakla: “Aziz oturur konu\u015furken de kendini izleyen ve dinleyenleri g\u00f6zden ge\u00e7irirken de birden dalg\u0131nl\u0131kla anlatt\u0131\u011f\u0131na ve anlat\u0131\u015f\u0131na kap\u0131l\u0131p kendinden habersiz hale d\u00fc\u015fmekten korkuyordu. Ba\u015far\u0131l\u0131 denen konu\u015fmalardan sonra insan\u0131 kendinden utand\u0131ran y\u00f6n bu olurdu zaten. Kendinden bir \u015feyleri kaybederek do\u011frulurdu insan, her \u015feyini vermi\u015f olurdu yani. Bu kendini ele hatta yele vermekti, kaybetmekti. … G\u00f6zleyecek kadar g\u00f6z\u00fc d\u0131\u015far\u0131da, kendinden haberdar olacak kadar da i\u00e7eride kalmak en iyisiydi” (s. 30).<\/p>\n

Konu evlenmeye gelince Aziz bir k\u00fc\u00e7\u00fcmsemeyle tam tabi olma halini kar\u0131\u015ft\u0131rarak cevapl\u0131yor, “nas\u0131l uygun g\u00f6r\u00fcrseniz” (s. 32). Sanki herkesin s\u00f6yledi\u011fi bu c\u00fcmleyi ille de kendine has bir \u015fekilde, kendi ki\u015fili\u011fini de dillendirecek \u015fekilde s\u00f6ylemek zorunda hissediyor kendini. Hep bir kibirli tevazu pe\u015finde gibi.<\/p>\n

“Efendiye nas\u0131ls\u0131n\u0131z desene Tevhide, bir sesini duysunlar” (s. 33). Aziz nas\u0131l oldu\u011fu sorusunu uzun, \u00e7al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnen, i\u00e7inde bir ‘Tevhide Han\u0131m’\u0131n tekkede s\u00f6ylenen bir ilahiyi kendine a\u015f\u0131k bir \u015feyh efendiye yordu\u011fu gereksiz bir hikaye anlat\u0131yor. Bir South Park sessizli\u011finden sonra Aziz toparlan\u0131p \u00e7\u0131k\u0131yor.<\/p>\n

Neticede ev ahalisi Aziz’i be\u011feniyor, bald\u0131z “Ablam da ben de bu devrin adam\u0131 gibi de\u011fil, dedik,” (35) diyor. Day\u0131 kibirini sorgulasa da Tevhide’nin anas\u0131 tevazusuna ikna olmu\u015f. Aziz’e bir b\u00fcy\u00fc\u011f\u00fcyle Manisa’ya gelip Tevhide’yi istemesini s\u00f6yl\u00fcyorlar.<\/p>\n

Aziz, \u0130stanbul’a ilk geldi\u011finde ona yol g\u00f6steren, i\u015fe sokan, evkaf emeklisi, “\u0130stanbul’da akl\u0131 eren hemen herkesin \u00f6n\u00fcnde diz \u00e7\u00f6k\u00fcp ders g\u00f6rece\u011fi t\u00fcrden bir adam” (s. 37) denilen hem\u015ferisi ve b\u00fcy\u00fc\u011f\u00fc Nuhu’yu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyor.<\/p>\n

Bir keresinde bana “Alp” diye hitap eden bir arkada\u015f\u0131m, k\u00fc\u00e7\u00fckken annem babam bana k\u0131zd\u0131\u011f\u0131nda falan nas\u0131l ba\u011f\u0131rd\u0131klar\u0131n\u0131 sormu\u015ftu. \u0130nsan ad\u0131 “Alp” olan birine i\u00e7i dolu dolu ba\u011f\u0131ramaz, tek hecede nefesi kesilir diye “sana doyas\u0131ya ba\u011f\u0131ramam\u0131\u015flard\u0131r” demi\u015fti. Anlat\u0131c\u0131 bana bunu hat\u0131rlatt\u0131: “Memlekette Nuh, dut… gibi tek heceli kelimeleri arkas\u0131na bir uygununu getirerek ya da de\u011fi\u015ftirerek duta tud deyip asl\u0131nda daha zorla\u015ft\u0131ran ahali Nuh ismine de bu ani, adeta fren yapm\u0131\u015f\u00e7as\u0131na bitmeyi yak\u0131\u015ft\u0131ramay\u0131p Nuhu diyerek \u00e7\u00f6zm\u00fc\u015fler, isim o isim kalm\u0131\u015ft\u0131” (s. 38). Bana da \u00e7ocuklar “Alpi” falan diyorlar.<\/p>\n

Aziz ve Nuhu Manisaya gidiyorlar, bir otelde kal\u0131yorlar. Nuhu’nun ya\u015fam g\u00f6r\u00fcs\u00fc Aziz’inkine benziyor, ba\u015fka bir \u015fey olmay\u0131 istemenin nam\u00fcmk\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcne emin olmu\u015f, olmaya \u00e7al\u0131\u015fmaktan el \u00e7ekmi\u015flik anlat\u0131s\u0131 ayn\u0131 tonda devam ediyor: “\u0130nsan nerede aman arasa ayn\u0131 adam\u0131 farkl\u0131 k\u0131l\u0131kta g\u00f6r\u00fcyordu, nerede derman var deseler ayn\u0131 adam\u0131 farkl\u0131 aksanla konu\u015fur buluyordu, bu da daha \u00f6nce gitti\u011fi g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcyd\u00fc de sade elbisesini de\u011fi\u015ftirmi\u015fti. Nuhu d\u00fcnyadan ba\u015fka bir duyu\u015fla ya\u015fayan, ba\u015fka bir ba\u015f tutan hatta kendi ba\u015f\u0131n\u0131 ba\u015fka t\u00fcrl\u00fc ta\u015f\u0131yan insan olmad\u0131\u011f\u0131na neredeyse vehmetmi\u015f, sonra sonra art\u0131k iyiden iyiye fehmetmi\u015fti. Ba\u015fkal\u0131k arayan ba\u015fkal\u0131\u011f\u0131n para ve de\u011fer edece\u011fi zann\u0131ndayd\u0131, \u00f6yle olmad\u0131\u011f\u0131 anla\u015f\u0131l\u0131nca daha otuzuna gelmeden mezardaki dedesinin kemi\u011finin \u00fcst\u00fcne kendi etini sar\u0131yor onun \u00fczerinden devam ediyordu” (s. 41).<\/p>\n

Nuhu, Aziz’i “Sizin oradan bir gen\u00e7 geliyor, okumas\u0131 \u00e7ok de\u011fil ama \u00e7ok yere girdi \u00e7\u0131kt\u0131” diyerek ilk yan\u0131na yollad\u0131klar\u0131nda asl\u0131nda bu durumdan pek ho\u015flanmam\u0131\u015f. Yine de kendinisini g\u00f6r\u00fcnce “Aziz’in tab\u0131na uyarl\u0131\u011f\u0131”na \u015fa\u015f\u0131rm\u0131\u015f. Burada anlat\u0131c\u0131 insan\u0131n kendine ya da ba\u015fkalar\u0131na dair s\u00fcrekli bir hikaye kurma istencini de\u015fiyor. Anlamaktan bile \u00f6ne koyuyor. Ben de hep insanlar\u0131n hayatlar\u0131n\u0131 hep kendi sonradan ekledikleri bir anlat\u0131 etraf\u0131nda kurduklar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm. Yani yapt\u0131klar\u0131 \u015feyleri anlatt\u0131klar\u0131 sebeplerle ya da planlarla yapt\u0131klar\u0131n\u0131 de\u011fil, aksine \u00f6ylesine s\u00fcrekli bir \u015feyler yaparken sonra anlatt\u0131klar\u0131nda o yapt\u0131klar\u0131n\u0131 bir \u015fekilde nedenselle\u015ftirdiklerini. “\u0130nsana nas\u0131l girecek ama aslen yabanc\u0131 bir beden laz\u0131msa bir de ge\u00e7mi\u015f laz\u0131md\u0131 ve tutarl\u0131 bir hikaye. Be\u011fenilecek olmasa da anlat\u0131l\u0131nca, “Anlat,” denince dinleyenin bir \u015feyleri hatta m\u00fcmk\u00fcnse her \u015feyi u\u00e7 uca ekleyece\u011fi bir ge\u00e7mi\u015f, \u015fu \u015funun y\u00fcz\u00fcnden, bu bundan, o oradan y\u00fcr\u00fcme, \u00f6teki berikinden t\u00fcreme, ya i\u015fte b\u00f6yle, diyece\u011fi bir \u015feyler laz\u0131md\u0131. \u0130nsan \u00e7\u00fcnk\u00fc anlamadan de\u011fil ama uydurmadan duram\u0131yordu. \u0130nsan, uyduracak ki varl\u0131\u011f\u0131na inan\u0131ls\u0131n, uyduracak ki bir mindere olsun oturtulsun, bilemiyorum, ne nas\u0131l oldu, ben nas\u0131l oldum bilemiyorum, demek olmaz. Kendi sebepleriyle bilecek ba\u015fkas\u0131na da anlatacaks\u0131n, ba\u015fkas\u0131 da ikna olacak, bazen senin sende atlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 o hemen bulup yerine koyacak.” (s. 42)<\/p>\n

Hikaye biraz daha geri sar\u0131yor, Aziz’in \u00e7ocuklu\u011funa gidiyoruz. 1960’ta Yakutiye<\/a>‘de do\u011fmu\u015f. Bir abisi var. \u00c7ocuklu\u011fu diyince ilk bahsedilen \u00e7ay\u0131rlar, otlaklar ve hayvanlar,\u00a0 15 ya\u015f\u0131na kadar \u00e7obanl\u0131kla b\u00fcy\u00fcm\u00fc\u015f, “D\u00fcnya o vakit otla otla bitmez bir \u00e7emenistand\u0131” (s. 43).<\/p>\n

Evde terbiye, al\u00e7ak sesle konu\u015fma ya da hi\u00e7 konu\u015fmama hakim. G\u00fczellik ve temizlik \u00fczerine: “Temizli\u011fe b\u00fcy\u00fck gayret vard\u0131 ama yine her \u015fey k\u00f6hne, kur\u015fun rengi, boz ve toz rengiydi. Temizlik d\u0131\u015f\u0131nda bir \u015fey yap\u0131lmazd\u0131 \u00e7\u00fcnk\u00fc s\u00fcs diye bir \u015fey akla gelmezdi, \u00e7i\u00e7ek, akla gelmezdi, g\u00fczelle\u015ftirmek zaten akla gelmezdi …” (s. 45).<\/p>\n

Do\u011faya, bitkilere ve hayvanlara ayr\u0131 bir ilgisi var Aziz’in. Bu \u00e7ocukluk bana Kaplano\u011flu’nun \u00fc\u00e7lemesindeki \u015fair \u00e7ocu\u011fun \u00f6zellikle \u00e7ocukluk (Bal) ve ergenlik (S\u00fct) y\u0131llar\u0131n\u0131 hat\u0131rlatt\u0131 biraz. Babas\u0131 dilsiz orucunda, annesi de hep babas\u0131na tabi, o a\u00e7\u0131dan \u015fairden farkl\u0131. Annesi neredeyse kendi ki\u015fili\u011fi olmayan bir yard\u0131mc\u0131 olarak anlat\u0131l\u0131yor: “Baz\u0131 insanlar yard\u0131mc\u0131 olarak yarat\u0131lm\u0131\u015flard\u0131r, bunlara \u015fefik soyu denir. Aziz’in annesi de kendini t\u00fcm v\u00fccut ve ruhu ile bir insan de\u011fil de sanki bir kol addediyordu ve kol olmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu” (s. 46-7). Yaz\u0131c\u0131 baban\u0131n ritmiyse kendine has -bu deftere \u00e7ekme hali \u00e7ok tan\u0131d\u0131k: “Babas\u0131 her gece \u00fc\u00e7 civar\u0131nda kalkar, okuyacaklar\u0131n\u0131 okur, namaz k\u0131lar, sonra yere oturarak iki saate yak\u0131n konu\u015fmadan birtak\u0131m defterlerdeki el yaz\u0131lar\u0131n\u0131 ba\u015fka defterlere yazar, yazard\u0131. Sonra saat yedi olmadan d\u00fckkan\u0131 a\u00e7maya gider, ak\u015fam be\u015fte de muhakkak kapat\u0131rd\u0131. Kendisi gibi baz\u0131 defterleri yazarak \u00e7o\u011faltan birka\u00e7 tan\u0131d\u0131\u011f\u0131 ile de d\u00fckkan\u0131na gelip giden ahbaplar\u0131 ile de hep d\u0131\u015far\u0131da g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcr, ne eve kabul eder, ne kendisi kimsenin evine var\u0131rd\u0131. Evler tamam\u0131 ile mahrem, d\u0131\u015far\u0131 kapal\u0131 yerlerdi” (s. 47)<\/p>\n

Ailenin genel rutini ve ge\u00e7en g\u00fcnler \u00fczerine: “Kendilerini toprak bir testi gibi her g\u00fcn doldurur bo\u015falt\u0131r ama ta\u015f\u0131yaca\u011f\u0131n\u0131 kafi miktarda ta\u015f\u0131madan hele testiyi k\u0131r\u0131p \u00e7atlatarak bu mahfazay\u0131 bozmaktan son derece korkar, k\u0131r\u0131lmadan gitmeye t\u00fcm gayretlerini verirlerdi. Ne denli s\u00f6z az olur olsun istikamet ve gaye anla\u015f\u0131lan birdi. Bu birlik nas\u0131l temin edilmi\u015fse edilmi\u015f hi\u00e7 kayd\u0131, anla\u015fmas\u0131, m\u00fchr\u00fc olmadan \u00fczerlerine giydirilmi\u015fti. Annesi belli ki kendini babas\u0131na ta\u015f\u0131m\u0131\u015ft\u0131; ona terk etmi\u015fti” (s. 47).<\/p>\n

Aziz bu s\u00f6z\u00fcn neredeyse olmad\u0131\u011f\u0131, birinin g\u0131k\u0131 \u00e7\u0131karsa da ancak al\u00e7ak sesle \u00e7\u0131kabildi\u011fi evde kediyi kendine dost belliyor, kimli\u011fini kedi \u00fczerinden kuracak raddeye geliyor. Kedi ve kedinin \u0131\u015f\u0131k sa\u00e7an g\u00f6zleri (s. 48-9).<\/p>\n

Abisi Adem, Aziz’den 2 ya\u015f b\u00fcy\u00fck, uyumlu bir \u00e7ocuk. Aziz’e de deneyimsizli\u011finden b\u00fcy\u00fckl\u00fck tasl\u0131yor ama destek de oluyor, k\u00f6ftesini onun taba\u011f\u0131na at\u0131yordu gizliden sanki. Dura\u011fan, kimseye ba\u015fka bir \u015feyin vaadolunmad\u0131\u011f\u0131, ba\u015f\u0131 sonlu bir ya\u015fam g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ileride Aziz i\u00e7in (s. 51).<\/p>\n

Bir g\u00fcn Adem’le birlikte d\u00fckkana gidiyor Aziz. D\u00fckkandaki tav\u0131rlar\u0131, \u00e7ekingenli\u011fi ve rahats\u0131zl\u0131\u011f\u0131yla abisini utand\u0131r\u0131yor. Bundan bir \u015fey olmaz diye yelleniyor abisi, “bu kediylen oynas\u0131n, yaz\u0131n da\u011fa gitsin” (s. 56). S\u00fct’te de anne “sabah kalk\u0131yorsun, kitap elinde, \u00e7\u0131k d\u0131\u015far\u0131, havaya bak dur, topra\u011fa bak dur, \u00e7i\u00e7ekti b\u00f6cekti” diyordu. Fakat Aziz i\u00e7in bu ak\u015fam, ‘ben’ olman\u0131n ilk par\u0131lt\u0131s\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc g\u00fcn oluveriyor. 15 ya\u015f\u0131nda.<\/p>\n

“Hayat\u0131nda ilk kez kendi ile ba\u015f ba\u015fa kald\u0131 … Bir hayat\u0131 oldu\u011funun \u00e7ok da fark\u0131nda de\u011fildi” (s. 59). Bu fark\u0131ndal\u0131kla kendi kendine yapt\u0131\u011f\u0131 konu\u015fmadaki ilk s\u00f6zleri: “Ben Aziz, \u00e7al\u0131\u015fkan de\u011filim, faydal\u0131 de\u011filim, kediyi seviyorum sahiden, \u00f6lse \u00e7ok \u00fcz\u00fcl\u00fcr\u00fcm, burada oturuyorum, arkada\u015flar\u0131m aras\u0131nda bariz biri de\u011filim, etraftakilere bazen beni nas\u0131l seveceklerini bildi\u011fim \u015fekilde davran\u0131yorum, idare ediyorum, kendi miktar\u0131mla m\u0131, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n oldu\u011funa yeti\u015fememekten mi idare ediyorum, idare ederken feragat mi \u00fc\u00e7ka\u011f\u0131t\u00e7\u0131l\u0131k m\u0131 ediyorum, onlar m\u0131 hakl\u0131 ben mi bilmeden ediyorum, asl\u0131nda kendimle ilgili s\u00f6yleyecek pek bir \u015fey bulam\u0131yorum, bu azl\u0131k m\u0131, bilmemekten mi, acaba neyim?” (s. 60).<\/p>\n

Belki tesad\u00fcft\u00fcr belki de\u011fil, Aziz, Benjamin’in evden ka\u00e7amad\u0131\u011f\u0131<\/a> ya\u015fta evden ka\u00e7may\u0131 deniyor: “Dolay\u0131s\u0131yla hi\u00e7bir zaman telafi edemeyece\u011fimiz bir \u015fey vard\u0131r: “Dolay\u0131s\u0131yla hi\u00e7bir zaman telafi edemeyece\u011fimiz bir \u015fey vard\u0131r: On be\u015fimizdeyken evden ka\u00e7mam\u0131\u015f olmak. Sonradan anlar\u0131z: Sokakta ge\u00e7irilen k\u0131rk sekiz saat, t\u0131pk\u0131 alkalik \u00e7\u00f6zeltide oldu\u011fu gibi, mutlulu\u011fun kristalini yarat\u0131r.” (Son Bak\u0131\u015fta A\u015fk, s. 53). Biraz daha uzun kal\u0131yor sokakta, ya da ba\u015fka evlerde, en az\u0131ndan \u015fimdiye dek okudu\u011fum yere kadarki k\u0131s\u0131mda.<\/p>\n

K\u00fcmese girip cebine bir yumurta al\u0131yor ve onu yoklayarak evden \u00e7\u0131k\u0131yor: “‘Eve girmeyi can\u0131m hi\u00e7 istemedi\u011finde yapmak istediklerimi yapar\u0131m,’ diye d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fc\u015f, ‘gitmek istedi\u011fim yerlere giderim, demi\u015fti. Sabah\u0131n ayaz\u0131 da inad\u0131na \u00e7ok sertti. \u00c7ar\u015f\u0131ya do\u011fru y\u00fcr\u00fcd\u00fc …” (s. 61).<\/p>\n

\u0130lk y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f \u0130hmal Camii<\/a>‘nin soka\u011f\u0131ndan ba\u015fl\u0131yor. Bir \u00e7ayc\u0131da oturduktan sonra y\u00fcr\u00fcmeye devam ediyor Aziz, tan\u0131d\u0131kl\u0131ktan uzakla\u015fmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor. Bir camide soluklan\u0131p durmu\u015fken, \u00e7ocuklar\u0131n\u0131 bir hocaya okutmaya getirmi\u015f kad\u0131nlara yol g\u00f6stermesi i\u00e7in se\u00e7iliyor ve onlar\u0131 Sar\u0131l\u0131k Tekkesi’ne g\u00f6t\u00fcrmeye yola koyuluyor. O\u011flan\u0131 ta\u015f\u0131yor gidiyorlar. Aile Aziz’e minnet duyuyor. \u00c7ocuk okunuyor, Aziz’i lava\u015f almaya yollamalar\u0131yla kar\u0131nlar da doyuyor, “\u0130\u00e7inde tekrar bir benlik duymaya, “ben” demeye, bir bene kavu\u015fmaya ba\u015flad\u0131” (s. 69).<\/p>\n

Tekkede bir ay\u0131 da var, s\u0131rt \u00e7i\u011fniyor. Aziz at arabas\u0131yla kad\u0131nlar\u0131 evlerine b\u0131rak\u0131p geri geliyor, tekkede ya\u015fl\u0131 adam da orada kalmas\u0131na izin veriyor. Ay\u0131yla yat\u0131yorlar, “Bir ay\u0131yla bir evde, Sar\u0131l\u0131k Tekkesi’nde yatacak olmas\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor ama d\u00fc\u015f\u00fcncelerine s\u0131\u011fd\u0131ram\u0131yordu” (s. 75). Evden ka\u00e7\u0131\u015f yirmi d\u00f6rt saat dolmadan ba\u015fka bir d\u00fcnya a\u00e7t\u0131.<\/p>\n

Sabah kendini sahipsiz hissediyor. Pazar sabah\u0131, adam\u0131n ad\u0131 Hasan Efendi, Aziz lise birde. \u0130nsanlarla birlikte yemek yerken \u00e7ok \u00e7ekiniyor, her \u015feyden yiyenleri \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131kla izliyor, “Rahats\u0131zl\u0131klar\u0131 biriktirerek ya\u015f\u0131yor, bunlardan gizli bir huzursuzluk serveti biriktiriyordu” (s. 78).<\/p>\n

Ay\u0131yla birlikte dabazl\u0131 birine okumaya gidiyorlar. Dabaz kurde\u015fenmi\u015f, y\u0131llarca \u00fcrtiker dedim ben de. Yolda y\u00fcr\u00fcrken \u00e7ocuklar ay\u0131ya ve Aziz’e t\u00fck\u00fcr\u00fcyor, ta\u015f at\u0131yor. Hasan Efendi’den sonra bu kez Baba’yla, Erenler Babas\u0131yla tan\u0131\u015f\u0131yor Aziz, “Okumak istiyorsan, biz seni okuturuz, \u00f6\u011frenmek istersen \u00f6\u011fretiriz, g\u00f6rmek istersen g\u00f6steririz” (s. 80). Hasan Efendi elinde bendir, tespih, okuyor Baba’y\u0131 s\u0131rt\u0131n\u0131 ay\u0131ya \u00e7i\u011fnetiyor. Baba Aziz’i tutuyor, ahaliye \u00f6v\u00fcyor: “Bak\u0131n \u015fu \u00e7ocu\u011fa, nas\u0131l iki g\u00fcnde anas\u0131n\u0131n yan\u0131ndan \u00e7\u0131k\u0131p ay\u0131ya hem – zeban olmu\u015f, yaa, hanginiz bunu yapabilir, hi\u00e7. \u0130stersiniz ki burda s\u00f6z dinleyin, yalandan az\u0131c\u0131k s\u00f6zde hizmet edin, hizmet dedi\u011fim de \u00e7ay doldurup soba yakmak, ha bir de ba\u015f e\u011fip etraf\u0131m\u0131n asl\u0131nda kalabal\u0131k oldu\u011fuyla ilgili beni kand\u0131rmak, sonra da z\u0131rt diye kendi evinize, yata\u011f\u0131n\u0131za kar\u0131lar\u0131n\u0131z\u0131n beline yap\u0131\u015f\u0131n. Sizden bir halt olmaz, aha y\u00fcz\u00fcn\u00fcze s\u00f6yl\u00fcyorum …” (s. 83) ya da “\u015feytan fukarad\u0131r derler amma i\u015f \u00f6yle de\u011fil, insan fukara, bak \u015funca\u011f\u0131z \u00e7ocuktan bile umuyorum, g\u00f6r\u00fcyor musun, her yeniyi H\u0131z\u0131r zannediyorum, vallahi ben eskilere a\u011fl\u0131yorum” (s. 85). Aziz bu iki farkl\u0131 “baba” fig\u00fcr\u00fcnden kendi babas\u0131n\u0131n yan\u0131na koyup kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak etkileniyor. “\u00c7ocuklu\u011fundan beri nedense her ba\u015fkal\u0131\u011fa kayk\u0131l\u0131rd\u0131 zaten, hemen i\u00e7i ge\u00e7er, di\u015fi kama\u015f\u0131rd\u0131” (s. 86). Baba’n\u0131n evinde kalmaya karar veriyor.<\/p>\n

Okul e\u015fyalar\u0131n\u0131 ve k\u0131yafetlerini almak i\u00e7in eve u\u011frayan Aziz kap\u0131da abisi ve annesinin hiddetli bak\u0131\u015flar\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcnce hi\u00e7 i\u00e7eri girmeden geri Baba’n\u0131n yan\u0131na gidiyor. Kendini \u00e7ok k\u00f6t\u00fc hissediyor ama derdini anlatmaya da \u00e7ekiniyor: “Onun ac\u0131s\u0131 fiziksel de\u011fil, bak\u0131\u015f ac\u0131s\u0131yd\u0131, anas\u0131n\u0131n ona bakarken verdi\u011fi ac\u0131yd\u0131, babas\u0131n\u0131n bakmama ac\u0131s\u0131yd\u0131, bunu nas\u0131l anlatacakt\u0131” (s. 89). Anlatt\u0131\u011f\u0131nda Baba onun derdini \u00e7ok seviyor – dert se\u00e7en Baba. Buradaki dertlilik pasaj\u0131 ilgin\u00e7 geldi bana: “Ba\u015f\u0131na felaket geldikten sonra \u00fcz\u00fclmeye dertli olmak denmez zaten, b\u00f6yle ince ve s\u00fcrekli bir s\u0131z\u0131 duymakt\u0131r dertli olmak, ba\u015fkas\u0131n\u0131n ald\u0131rmayaca\u011f\u0131 \u015feye k\u00fcsmektir, kaburgas\u0131 kal\u0131n 33 kaburgal\u0131 olmamakt\u0131r. Can\u0131n dert istiyor ona susuyor, ihtiya\u00e7 duyuyor ki anan\u0131n surat\u0131 sana dokunuyor, yoksa kim bilir kad\u0131n\u0131n as\u0131l derdi ne, olsun, yeter ki sana dert olsun” (s. 90-1).<\/p>\n

Okul i\u00e7in Aziz’in \u00fcst\u00fcne on beden b\u00fcy\u00fck komik k\u0131yafetler haz\u0131rl\u0131yorlar. \u00d6ylece sabah\u0131 ediyor. Biraz a\u011flamakl\u0131. Okulda Aziz’deki tuhafl\u0131\u011f\u0131 hemen fark ediyorlar, bir hocas\u0131 kenara \u00e7ekiyor. Ay\u0131n\u0131n b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 \u00e7izikleri, kat kat katlanm\u0131\u015f k\u0131yafetlerini anlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorlar. Okuldan bir arkada\u015f\u0131 S\u0131dd\u0131k onu hafta sonu ay\u0131yla g\u00f6rm\u00fc\u015f, o da sinirini bozuyor. Aziz bu \u00e7ocuklar\u0131 aptal g\u00f6r\u00fcyor. Muhattap olmamak i\u00e7in babas\u0131 gibi dilsiz orucunu da denemi\u015f bir kere ama i\u00e7 sesini \u00e7ok fazla duymu\u015f, uzun s\u00fcre yap\u0131l\u0131rsa ne sonu\u00e7 verir kestirememi\u015f. “B\u00fcy\u00fcmeye \u00e7ok ihtiyac\u0131 vard\u0131, burada, bu halde, bu \u015fehirde, bu insanlar\u0131n aras\u0131nda \u00e7ocuk ya da gen\u00e7 olmak felakete u\u011framakt\u0131” (s. 97)<\/p>\n

Yine Baba’n\u0131n evine gidiyor. \u0130\u015fsizlikten s\u0131k\u0131l\u0131yor, “kad\u0131nlar\u0131n en b\u00fcy\u00fck derdinin yorgunluk, yard\u0131ms\u0131zl\u0131k oldu\u011funu anlayarak” (s. 100) mutfakta bac\u0131lara yard\u0131m ediyor, i\u015fleri de titizlikle yap\u0131yor, epey bir patates soyuyor. Baba ise onun bu davran\u0131\u015flar\u0131na sinirlenip ba\u011f\u0131r\u0131yor. Aziz de \u00e7ok k\u0131r\u0131l\u0131yor, evden \u00e7\u0131k\u0131p gidiyor, \u00f6yle ki g\u00fcnlerdir ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 yumurtas\u0131n\u0131 da binan\u0131n camlar\u0131na at\u0131yor. \u0130kinci evden ka\u00e7\u0131\u015f. Bu kez cebinde ilk yard\u0131m etti\u011fi ailenin verdi\u011fi biraz para var. Bir s\u00fcre bir \u015feyler yiyebilecek durumda. D\u0131\u015far\u0131da ge\u00e7en birka\u00e7 saatin sonunda Sar\u0131l\u0131k Tekkesi’ne, Hasan Efendi’nin yan\u0131na d\u00f6nmeye karar veriyor. Orada da sobaya patatesleri yeni atm\u0131\u015flar.<\/p>\n

Hasan Efendi’yle biraz neden Baba’n\u0131n evinden ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 konu\u015fuyorlar, orada istedi\u011fi kadar kalabilece\u011fini s\u00f6yl\u00fcyor Hasan Efendi. Gece huysuzlanan ay\u0131ya yard\u0131m etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken ay\u0131 Aziz’e bir pen\u00e7e at\u0131p kafas\u0131n\u0131 yaral\u0131yor, \u00f6yle yaras\u0131yla sabah\u0131 ediyor, biraz a\u011fl\u0131yor. T\u0131rnak izleri, kan, ila\u00e7, gazete ka\u011f\u0131d\u0131 ve kara merhem ile bir \u015fekilde paketliyorlar yaras\u0131n\u0131. Utan\u0131yor yaras\u0131ndan. Sabah, Baba bir adam yollam\u0131\u015f Aziz’i geri eve getirmesi i\u00e7in. Biraz konu\u015ftuktan sonra ikna olup adam\u0131n pe\u015finde Baba’n\u0131n evine geri gidiyor, belki bir daha denemek i\u00e7in.<\/p>\n

Baba’n\u0131n evinde \u00f6nce ay\u0131yla maceras\u0131n\u0131 konu\u015fuyorlar. Baba, ay\u0131y\u0131 seviyorsa burnundaki halkay\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131p ona getirmesini istiyor.<\/p>\n

“S\u00f6yleyin bakal\u0131m, ya\u015fayan m\u0131 b\u00fcy\u00fckt\u00fcr \u00f6l\u00fc m\u00fc?” (s. 113)<\/p>\n

\u015eule G\u00fcrb\u00fcz,\u00a0K\u0131yamet Emeklisi \u2013 Birinci Cilt<\/em>, \u0130leti\u015fim Yay\u0131nlar\u0131, 2022.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u0130ki ciltlik, 1000 sayfaya yak\u0131nsayan K\u0131yamet Emeklisi‘ni okurken okudu\u011fum yerleri unutmamak i\u00e7in ara ara notlar almaya \u00e7al\u0131\u015faca\u011f\u0131m. Belki tad\u0131na daha da \u00e7ok var\u0131r\u0131m b\u00f6ylece. Hevesim baki kal\u0131r, intihalden de mail almazsam umar\u0131m devam edebilirim. Sayfa numaras\u0131 yazd\u0131\u011f\u0131m al\u0131nt\u0131lar\u0131n hepsi \u015furadan: \u015eule G\u00fcrb\u00fcz, K\u0131yamet Emeklisi – Birinci Cilt, \u0130leti\u015fim Yay\u0131nlar\u0131, 2022. [1-113] Makastar Sokak: \u00dcsk\u00fcdar Adil’in … Continue reading G\u00fcrb\u00fcz, K\u0131yamet Emeklisi | Notlar 1<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[33,105],"tags":[719,68],"class_list":["post-4924","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-alinti","category-ders-notlari","tag-kiyamet-emeklisi","tag-sule-gurbuz"],"aioseo_notices":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p9WYIs-1hq","jetpack-related-posts":[{"id":7076,"url":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/2024\/07\/30\/fatmagulun-yengesinin-sule-gurbuz-yazisi\/","url_meta":{"origin":4924,"position":0},"title":"Fatmag\u00fcl’\u00fcn Yengesi’nin \u015eule G\u00fcrb\u00fcz yaz\u0131s\u0131","author":"yalpertem","date":"30 July 2024","format":false,"excerpt":"Fatmag\u00fcl\u2019\u00fcn Yengesi. (2025, May\u0131s 25). \u015eule G\u00fcrb\u00fcz. https:\/\/substack.com\/home\/post\/p-163388211 bu blog'a \u015fimdiye kadar '\u015fule g\u00fcrb\u00fcz' tag'i olan dokuz yaz\u0131 eklemi\u015fim, \u00e7o\u011fu al\u0131nt\u0131. bu onuncu olacak. \u00e7ok iyi buldum yaz\u0131y\u0131. ke\u015fke robert walser ya\u015f\u0131yor olsayd\u0131 da bu yaz\u0131y\u0131 okuyabilseydi diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. \u00f6\u011frenci, hoca olmak istiyor. iki roman\u0131 hari\u00e7 b\u00fct\u00fcn kitaplar\u0131n\u0131 okumu\u015f. k\u0131yamet\u2026","rel":"","context":"In "edebiyat"","block_context":{"text":"edebiyat","link":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/category\/edebiyat\/"},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":5072,"url":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/2022\/07\/03\/gurbuz-kiyamet-emeklisi-notlar-4\/","url_meta":{"origin":4924,"position":1},"title":"G\u00fcrb\u00fcz, K\u0131yamet Emeklisi | Notlar 4","author":"yalpertem","date":"3 July 2022","format":false,"excerpt":"[235-] Aziz'in kula\u011f\u0131ndaki ta\u015flar \u00e7\u0131kart\u0131lm\u0131\u015f, Kas\u0131m gelmi\u015f, 70'lerin sonlar\u0131nda olsak gerek. Baba'dan \"vakar\"l\u0131 g\u00f6r\u00fcnme \u00fcst\u00fcne bir \u00f6vg\u00fc al\u0131yor, vakar\u0131 olmasa da varm\u0131\u015f gibi yapmak iyidir diyor Baba (s. 236). Vakar'\u0131n ilk \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131 Ishiguro'nun G\u00fcnden Kalanlar'\u0131. \u00c7ok \u00e7ok uzaklardan da olsa, o roman Aziz'e hayat\u0131n nas\u0131l ya\u015fanabilece\u011fine dair olumsuz bir \u00f6neri\u2026","rel":"","context":"In "genel"","block_context":{"text":"genel","link":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/category\/genel\/"},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":5046,"url":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/2022\/06\/06\/gurbuz-kiyamet-emeklisi-notlar-3\/","url_meta":{"origin":4924,"position":2},"title":"G\u00fcrb\u00fcz, K\u0131yamet Emeklisi | Notlar 3","author":"yalpertem","date":"6 June 2022","format":false,"excerpt":"[183-234] Sonbahar geliyor, Baba biraz celalli. Bir g\u00fcl\u00fcp bir tersliyor Aziz'i ve bac\u0131lar\u0131. Kendini k\u00fc\u00e7\u00fcltme e\u011fitimi a\u011f\u0131r i\u015flerle devam ediyor. Baba'n\u0131n o zamanki ruh halinden mi yoksa e\u011fitimin bir par\u00e7as\u0131 olan Aziz'i yok sayma ve zorlama niyetinden mi tam belli de\u011fil. Baba ile m\u00fccadele ona bir sinme, sessizlik, kendi i\u00e7ine\u2026","rel":"","context":"In "genel"","block_context":{"text":"genel","link":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/category\/genel\/"},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":4934,"url":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/2022\/05\/23\/gurbuz-kiyamet-emeklisi-notlar-ii\/","url_meta":{"origin":4924,"position":3},"title":"G\u00fcrb\u00fcz, K\u0131yamet Emeklisi | Notlar 2","author":"yalpertem","date":"23 May 2022","format":false,"excerpt":"[113-182] Son notu Baba'n\u0131n \"S\u00f6yleyin bakal\u0131m, ya\u015fayan m\u0131 b\u00fcy\u00fckt\u00fcr \u00f6l\u00fc m\u00fc?\" (s. 113) sorusuyla b\u0131rakm\u0131\u015f\u0131m. Aziz, ya\u015fayan b\u00fcy\u00fckt\u00fcr diyor. Baba \u00f6lenlerin ya\u015fam\u0131n\u0131n ba\u015fkalar\u0131nda ve i\u015flerinde s\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcnden ve ya\u015fam\u0131n k\u0131ymetinden s\u00f6z ediyor. Aziz \"Baba'y\u0131 dinlerken zihninde uyu\u015fmaya benzer bir his duyuyor\" (s. 114) ya da \"kendini bilmeden bir b\u00fcy\u00fcn\u00fcn i\u00e7ine s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f\u2026","rel":"","context":"In "genel"","block_context":{"text":"genel","link":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/category\/genel\/"},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":7278,"url":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/2024\/10\/04\/sule-gurbuz-tactile-not-iv\/","url_meta":{"origin":4924,"position":4},"title":"\u015eule G\u00fcrb\u00fcz | tactile not IV","author":"yalpertem","date":"4 October 2024","format":false,"excerpt":"g\u00f6r 4000 kelvin beyaz \u0131\u015f\u0131kta aynaya bak\u0131\u015f kokla uzun y\u0131llard\u0131r kimsenin dokunmad\u0131\u011f\u0131 kitaplar dokun denize s\u0131f\u0131r tuzlanm\u0131\u015f sibirya \u00e7am\u0131ndan belediye bank\u0131 duy art\u0131k b\u0131kt\u0131\u011f\u0131n say\u0131klamalar\u0131n tat \u00f6l\u00fcm dualar\u0131nda i\u00e7ti\u011fimiz toy metaxa","rel":"","context":"In "tactile not"","block_context":{"text":"tactile not","link":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/category\/tactile-not\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/yalpertem.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/sule-gurbuz-tactile-not-iv.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":810,"url":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/2018\/01\/06\/gurbuz-yasami-gozlemlemek\/","url_meta":{"origin":4924,"position":5},"title":"G\u00fcrb\u00fcz, Ya\u015fam\u0131 G\u00f6zlemlemek","author":"yalpertem","date":"6 January 2018","format":false,"excerpt":"\"Sanki oldum olas\u0131 bir b\u00fcy\u00fck oday\u0131 ar\u015f\u0131nl\u0131yor; ara s\u0131ra elimi muma uzat\u0131p yak\u0131yor, ve hayk\u0131r\u0131\u015f\u0131m\u0131 hep sonraya sakl\u0131yorum. \"Dur!\" denilen yeri de, ya\u015famak \u00fczere erteleye erteleye t\u00fcketiyorum. Beklerken beklemedi\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcp kahkahalar at\u0131yor; bu arada elimi duvarlara, cama, burnuma, kalemlere... s\u00fcr\u00fcyorum. Kap\u0131n\u0131n \u00e7al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 duyar gibi oluyor; ne a\u00e7\u0131yor ne de kap\u0131yorum.\u2026","rel":"","context":"In "al\u0131nt\u0131"","block_context":{"text":"al\u0131nt\u0131","link":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/category\/alinti\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/yalpertem.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/sule-gurbuz-kambur-198x300.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"amp_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4924","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4924"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4924\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6329,"href":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4924\/revisions\/6329"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4924"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4924"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4924"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}