{"id":2547,"date":"2019-03-24T15:20:37","date_gmt":"2019-03-24T12:20:37","guid":{"rendered":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/?p=2547"},"modified":"2019-03-28T22:48:38","modified_gmt":"2019-03-28T19:48:38","slug":"nelson-yazanin-narsisizmi-ve-otekiyle-yazma","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/yalpertem.com\/blog\/2019\/03\/24\/nelson-yazanin-narsisizmi-ve-otekiyle-yazma\/","title":{"rendered":"Nelson, Yazan\u0131n Narsisizmi ve S\u00f6z\u00fcn Y\u00f6n\u00fc"},"content":{"rendered":"\n
D\u00fc\u015f\u00fcnceyi bedende ta\u015f\u0131nan bir \u015fey olarak g\u00f6rme konusunda y\u00fcreklendiren, denemeyi hat\u0131ra defterinin sular\u0131na \u00e7eken Maggie Nelson, kendini ifade edebilmek konusunda nadir rastlad\u0131\u011f\u0131m bir ak\u0131\u015fkanl\u0131\u011fa sahip bir yazar oldu.<\/p>\n\n\n\n
<\/figure><\/div>\n\n\n\n
“<\/p>\n\n\n\n
Wayne Koestenbaum bu konuda \u00f6\u011fretici bir hik\u00e2ye anlat\u0131yor: “\u00c7\u0131lg\u0131n k\u0131z arkada\u015f\u0131m (y\u0131llar \u00f6nce!) kendisine yazd\u0131\u011f\u0131m co\u015fku dolu mektuba k\u0131sa ve \u00f6z bir bi\u00e7imde \u015fu onur k\u0131r\u0131c\u0131 ve ters cevab\u0131 vermi\u015fti: ‘Bir dahaki sefere bana yaz.’ Zarftan \u00e7\u0131ka \u00e7\u0131ka ufak bir k\u00e2\u011f\u0131t par\u00e7as\u0131na yaz\u0131lm\u0131\u015f bu direktif \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131. ‘Ona yazmam\u0131\u015f m\u0131yd\u0131m? Ona yazarken gizliden gizliye ona yazmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 nereden bilecektim?’ diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc hat\u0131rl\u0131yorum. O vakitler, Derrida hen\u00fcz The Post Card<\/em> [Kartpostal] kitab\u0131n\u0131 yazmam\u0131\u015f oldu\u011fu i\u00e7in tuhaf bir bi\u00e7imde yaz\u0131n\u0131n \u00f6te taraf\u0131ndaki hi\u00e7li\u011fe konu\u015faca\u011f\u0131na birine konu\u015fmas\u0131, ‘ili\u015fki kurmas\u0131’ talimat\u0131 verilmi\u015f, co\u015fku dolu mektuplar yazan bu akl\u0131 kar\u0131\u015f\u0131k ve yaral\u0131 narsisist benli\u011fimle ne yapaca\u011f\u0131m\u0131 bilemiyordum.”<\/p>\n\n\n\n
\u0130fade edilemeyen (ifade edilemez bi\u00e7imde!) ifade edilen taraf\u0131ndan kapsan\u0131yor olabilir ama ya\u015f\u0131m ilerledik\u00e7e bu hi\u00e7likten, en \u00e7ok sevdi\u011fim insanlar hakk\u0131nda edebiyat par\u00e7alama durumundan iyiden iyiye korkar oldum (Cordelia).<\/p>\n\n\n\n
Bu kitab\u0131n ilk tasla\u011f\u0131n\u0131 bitirip Harry’ye veriyorum. Okuyup okumad\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6ylemiyor: \u0130\u015ften eve d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcmde s\u0131rt \u00e7antas\u0131n\u0131n i\u00e7inden g\u00f6r\u00fcnen kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f sayfalar ve \u00f6fkeli denebilecek ruh halini fark ediyorum. Bu konuyu ertesi g\u00fcn \u00f6\u011fle yeme\u011fi i\u00e7in bulu\u015ftu\u011fumuzda konu\u015fmaya karar veriyoruz. \u00d6\u011fle yeme\u011finde kendisine itina g\u00f6sterilmemi\u015f ve sak\u0131n\u0131lmam\u0131\u015f hissetti\u011fini s\u00f6yl\u00fcyor. Bunun ne denli k\u00f6t\u00fc bir his oldu\u011funu biliyorum. Elimizde u\u00e7lu kalemler sayfa sayfa tasla\u011f\u0131n \u00fczerinden ge\u00e7ip kendisini ve bizi sunu\u015f \u015feklimi nas\u0131l yontabilece\u011fimle ilgili \u00f6nerilerini de\u011ferlendiriyoruz. Dinlemeye ve kendisi hakk\u0131nda yazmama izin vermi\u015f olmas\u0131n\u0131n ne kadar c\u00f6mert\u00e7e oldu\u011funa odaklanmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorum. Ne de olsa mahremiyetine son derece \u00f6nem veren ve benimle ya\u015faman\u0131n kalp pili tak\u0131l\u0131 bir epilepsi hastas\u0131n\u0131n yan\u0131p s\u00f6nen \u0131\u015f\u0131k enstalasyonlar\u0131 yapan bir sanat\u00e7\u0131yla evli olmas\u0131na benzedi\u011fini defalarca s\u00f6ylemi\u015f bir insan. Ama hi\u00e7bir \u015fey i\u00e7imdeki savunma avukat\u0131n\u0131 kal\u0131c\u0131 bir \u015fekilde bast\u0131ram\u0131yor. Bir kitap nas\u0131l hem \u00f6zg\u00fcr ifade hem de bir uzla\u015fma olabilir? Fileyi delikli diye yermek yersiz de\u011fil miydi?<\/em><\/p>\n\n\n\n
Bu boktan bir fileye mazeret uydurmak<\/em>, diyebilirdi. Ama kitap benim kitab\u0131m, benim!<\/em> Evet ama hayat\u0131m\u0131n, hayat\u0131m\u0131z\u0131n ayr\u0131nt\u0131lar\u0131 senin tekelinde de\u011fil. Tamam ama hi\u00e7bir zihin yan\u0131 ba\u015f\u0131ndakinin benli\u011fine kendi benli\u011fine g\u00f6sterdi\u011fi ilgiyi g\u00f6steremez. Yan\u0131 ba\u015f\u0131ndakinin benli\u011fi di\u011fer t\u00fcm \u015feylerle beraber yabanc\u0131 kitlesine kat\u0131l\u0131r ve kendi benli\u011fi bunun kar\u015f\u0131s\u0131nda \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir rahatlama ya\u015far<\/em>. Yazar narsisistli\u011fi. Ama bu William James’in \u00f6znellik tan\u0131m\u0131, narsisistlik de\u011fil.<\/em> Her neyse; neden bana, bize, mutlulu\u011fumuza yerli yerinde tan\u0131kl\u0131k edecek bir \u015fey yazm\u0131yorsun ki? \u00c7\u00fcnk\u00fc hen\u00fcz yaz\u0131 ve mutluluk ya da yazmak ve kapsamak aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi anlayabilmi\u015f de\u011filim.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Birlikte bir kitap yazma fikrimiz vard\u0131; ad\u0131 Yak\u0131nl\u0131k<\/em> olacakt\u0131. Gilles Deleuze ve Claire Parnet’in beraber yazd\u0131\u011f\u0131 Diyaloglar<\/em> kitab\u0131nda ge\u00e7en, “Bir \u015feyin birimizden mi di\u011ferimizden mi, yoksa ba\u015fka birinden mi \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 konusunda \u015f\u00fcpheye d\u00fc\u015ft\u00fck\u00e7e ‘Yazmak nedir?’ daha da a\u00e7\u0131kl\u0131\u011fa kavu\u015ftu,” a\u00e7\u0131klamas\u0131ndan yola \u00e7\u0131kacakt\u0131k.<\/p>\n\n\n\n
Ancak zamanla b\u00f6ylesi bir kayna\u015fman\u0131n beni son derece kayg\u0131land\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 idrak ettim. San\u0131r\u0131m kendi benli\u011fimi<\/em> bir kenara koyman\u0131n vakti gelmemi\u015fti daha. \u00c7\u00fcnk\u00fc nicedir, yaz\u0131n\u0131n alan\u0131 onu (“o” dedi\u011fim \u015fey her ne ise) bulmay\u0131 uygun g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm tek yerdi.<\/p>\n\n\n\n
Utan\u00e7 sebebi: Lisede \u00f6zg\u00fcrce, bolca ve hararetle konu\u015fkan biriyken \u00fcniversiteye ge\u00e7ince di\u011ferlerinin yine ba\u015flad\u0131<\/em> deyip g\u00f6zlerini devirece\u011fi bir insan olma tehlikesiyle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kalaca\u011f\u0131m\u0131n fark\u0131na varmak. Ge\u00e7 ve g\u00fc\u00e7 oldu ama konu\u015fmay\u0131 kesmeyi, g\u00f6zlemci olmay\u0131 (esasen g\u00f6zlemci rol\u00fcne b\u00fcr\u00fcnmeyi) \u00f6\u011frendim. Bu role b\u00fcr\u00fcnmek defterlerimin kenarlar\u0131na bir d\u00fcnya not almama yol a\u00e7t\u0131; sonradan bu notlar\u0131 \u015fiirlere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek i\u00e7in kar\u0131\u015ft\u0131racakt\u0131m.<\/p>\n\n\n\n
Kendimi susmaya zorlay\u0131p onun yerine k\u00e2\u011f\u0131tlara dil d\u00f6kmek: Bu bir al\u0131\u015fkanl\u0131k haline geldi. Ama \u015fimdi hocal\u0131k yaparak co\u015fkuyla konu\u015fmaya geri d\u00f6nm\u00fc\u015f bulunuyorum.<\/p>\n\n\n\n
Ders verirken bazen kimse sormadan araya bir yorum s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131mda, daha az \u00f6nce konu\u015fmu\u015f oldu\u011fuma ald\u0131rmadan bir \u015fey s\u00f6yledi\u011fimde ya da birisinin s\u00f6z\u00fcn\u00fc kesip konuyu \u015fahsen yarars\u0131z buldu\u011fum bir laf silsilesinden uzakla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131mda, kimsenin g\u00f6z g\u00f6re g\u00f6re g\u00f6zlerini devirmesi ya da konu\u015fma terapisine gitmemi tavsiye etmesi tehlikesi olmadan istedi\u011fim kadar, istedi\u011fim tempoda ve istedi\u011fim do\u011frultuda konu\u015fabilece\u011fimi bilerek dolup ta\u015f\u0131yorum. Bunun pedagojik a\u00e7\u0131dan do\u011fru oldu\u011funu s\u00f6ylemiyorum. Verdi\u011fi hazz\u0131n yo\u011fun oldu\u011funu s\u00f6yl\u00fcyorum.<\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/yalpertem.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/maggie-nelson-argonautlar.jpg?resize=319%2C461\")
<\/figure><\/div>\n\n\n\n