![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/yalpertem.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/ben-lerner-siir-nefreti.jpg?resize=306%2C443\")
<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n“<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Akl\u0131ma bir de Gage Park’ta d\u00fczenlenen Do\u011faya D\u00f6n\u00fc\u015f G\u00fcn\u00fc Kamp\u0131’na kat\u0131ld\u0131\u011f\u0131m o yaz geliyor. Hava cehennem gibi s\u0131cakt\u0131 ve s\u0131caktan sersemlemi\u015f bi\u00e7imde ortal\u0131kta gezinen gen\u00e7 kamp rehberleri, kafam\u0131za g\u00fcne\u015f ge\u00e7mesin diye biz ufakl\u0131klar\u0131 be\u015f g\u00fcn arka arkaya Gage 4 Sinemas\u0131’ndaki bir dolarl\u0131k g\u00fcnd\u00fcz seans\u0131na g\u00f6t\u00fcrm\u00fc\u015flerdi. Maymunlar Cehennemi<\/em>‘ni hat\u0131rl\u0131yorum\u00a0\u2013 ya\u015f\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck olan \u00e7ocuklar deh\u015fet i\u00e7erisinde a\u011flay\u0131p durmu\u015flard\u0131. Salonun \u0131\u015f\u0131klar\u0131 karard\u0131\u011f\u0131nda -bunlar ailemle birlikte izliyor olman\u0131n duygusal konforunu ya\u015famadan bir sinema salonunda izledi\u011fim ilk filmlerdi- ba\u015fka d\u00fcnyalar\u0131n m\u00fcmk\u00fcn olabilece\u011fini hissediyordum; t\u00fcm duyular\u0131m bilenmi\u015f ve keskinle\u015fmi\u015f gibiydi ve sanki beni saran karanl\u0131kta ellerindeki kocaman kola bardaklar\u0131yla oturan \u00e7ocuklar\u0131n duyular\u0131yla birle\u015fip kayna\u015f\u0131yor gibiydiler. Bu his, film ba\u015flay\u0131p alternatif bir d\u00fcnyan\u0131n g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc ekranda g\u00f6zlerimizin \u00f6n\u00fcne serilir serilmez h\u0131zla azalmaya ba\u015fl\u0131yordu. Film bitip parlak g\u00fcn\u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na tekrar geri sal\u0131nd\u0131\u011f\u0131m\u0131zda s\u00f6z\u00fcn\u00fc etti\u011fim histen eser kalmazd\u0131; fakat \u0131\u015f\u0131klar her s\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcnde ve filmin ilk g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri ekran\u0131 ayd\u0131nlatmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda, \u015fiirle ba\u011fda\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131m soyut bir g\u00fcc\u00fcn beni etkisi alt\u0131na ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissediyordum. Filmin kendisi de\u011fildi beni etkisi alt\u0131na alan (film \u00e7ok g\u00fczel oldu\u011funda bile); salonun sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck aland\u0131 bu. (Birka\u00e7 yaz \u00f6nce, Santa Fe’deki muhte\u015fem a\u00e7\u0131k hava tiyatrosunda, fena halde vasat bir opera izledim ve i\u00e7imdeki s\u0131k\u0131\u015fm\u0131\u015fl\u0131k hissi bir trans haline d\u00f6n\u00fc\u015fmeye ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda, sahneye olduk\u00e7a uzak olan oturma yerimden, nas\u0131l olduysa, orkestran\u0131n etraf\u0131nda dolan\u0131p duran bir ate\u015fb\u00f6ce\u011fi g\u00f6z\u00fcme ili\u015fiverdi. Ate\u015fb\u00f6ce\u011fi bir s\u00fcre sonra sahneye do\u011fru s\u00fcz\u00fcld\u00fc ve nihayet perdenin \u00f6tesine ge\u00e7ip g\u00f6zden kayboldu: I\u015f\u0131\u011f\u0131 bir orada New Mexico’da bir Sevilla’ya \u00fc\u00e7 fersah uzakl\u0131kta, bir orada ger\u00e7ek zamanda bir sanat\u0131n s\u00fcrekli \u015fimdiki zaman\u0131nda beliriyordu. O g\u00fcnden beri, f\u0131rsat bulduk\u00e7a a\u00e7\u0131k hava tiyatrolar\u0131na giderim; sergilenen oyundan \u00e7ok, mesela, Central Park \u00fczerinde gezinen bir polis helikopterinin Arden Orman\u0131 semalar\u0131na s\u00fcz\u00fcl\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc izlemekle me\u015fgul olurum -bir yandan da tarihsel \u015fimdiki zamanda su\u00e7lunun ka\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmek ho\u015fuma gider.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n Hem s\u0131radan bir deneyimdir bu hem de s\u0131radan\u0131n ard\u0131ndaki yap\u0131n\u0131n deneyimlenmesi, ger\u00e7e\u011fin i\u00e7inden bakan ham bir kanvas\u0131n par\u00e7alar\u0131. Ve -neden s\u00f6ylemeyelim ki- d\u00fcz\u00fc\u015fmek ve kafay\u0131 bulmak da bunun bir par\u00e7as\u0131yd\u0131, seksin ve kimyasal maddelerin alg\u0131 par\u00e7ac\u0131klar\u0131n\u0131 bi\u00e7im deneyimine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrebilmesi gibi. Bir insan\u0131n \u015fark\u0131 s\u00f6yleyerek kekemeli\u011fini d\u00fczeltebilmesi gibi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n Tahrif edilmeden somutla\u015ft\u0131r\u0131lamayacak bir yetenek hakk\u0131nda, ona uygun \u00f6rnekler \u00fcretemeyecek bir d\u00fcrt\u00fcn\u00fcn \u00f6rneklerini \u00e7o\u011falt\u0131p durmaya gerek yok. Bu sat\u0131rlar\u0131 hem \u015fiiri savunmak hem de onu su\u00e7lamam\u0131z\u0131 savunmak i\u00e7in yazd\u0131m, \u00e7\u00fcnk\u00fc imk\u00e2ns\u0131z oldu\u011fu i\u00e7in \u00f6nemini kaybetmeyecek bir u\u011fra\u015f\u0131n mant\u0131\u011f\u0131 budur. \u015eiirden nefret edenlerden -ve ben, keza, onlardan biriyim- tek istedi\u011fim k\u00fc\u00e7\u00fcmsemelerini kusursuzla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in \u00e7abalamalar\u0131, hatta i\u015fi \u015fiirle ilgilenme noktas\u0131na kadar getirmeyi d\u00fc\u015f\u00fcnmeleri; o noktada nefret yok olmayacak, aksine derinle\u015fecek, ve yine o noktada, imk\u00e2n ve mevcut yokluklar i\u00e7in (duyulmayan melodiler gibi) bir yer yaratarak, nefret a\u015fka benzemeye ba\u015flayabilir.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n “<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n Ben Lerner, \u015eiir Nefreti, \u00e7ev. Hakan Toker, Everest Yay\u0131nlar\u0131, 2018 [2016], s. 85-8.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"