![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/yalpertem.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/thomas-bernhard-eski-ustalar.jpg?resize=385%2C600\")
<\/p>\nBernhard’\u0131n sevdi\u011fim bir\u00e7ok \u015feyden yapt\u0131\u011f\u0131 karma metin, yine tek sat\u0131r ba\u015fl\u0131. Kitab\u0131 sayfa a\u015f\u0131r\u0131 \u00e7iziyordum, bir\u00e7ok noktas\u0131 \u00fczerine konu\u015fabilmek, zaman ge\u00e7tikten sonra hat\u0131rlayabiliyor olmak, Bernhard-vari bir hayata bak\u0131\u015fla fiziksel sa\u011fl\u0131\u011f\u0131m\u0131 yitirmeden ya\u015fam\u0131 s\u00fcrd\u00fcrebilmek isterim. Fakat ben bu h\u0131nc\u0131 canl\u0131 tuttu\u011fumda cilt hastal\u0131klar\u0131m az\u0131yor ne yaz\u0131k ki. Ka\u015f\u0131nmayan bir Bernhard havarisi olabilseydim ke\u015fke.<\/p>\n
Bu pasajda da pesimizm, kitaplar, sembolik d\u00fczende aranan kurtulu\u015f fikri, yitirme sonras\u0131 ruh h\u00e2li, bir d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fc -Schopenhauer- kendine yontarak hayatta kalma fikri, bir anda nedensizce \u00e7ukurdan \u00e7\u0131kma an\u0131s\u0131 var. Bernhard roman boyu m\u00fczi\u011fin, edebiyat\u0131n, felsefenin, resmin vb. u\u011fra\u015flar\u0131n b\u00fcy\u00fck ustalar\u0131n\u0131 s\u00fcrekli sert ele\u015ftirilere mahk\u00fbm ediyor. Bana g\u00f6re, bu mahk\u00fbm edi\u015fin g\u00fczelli\u011fi nesnellik iddias\u0131 i\u00e7eren bir nedensellikten ziyade p\u00fcr \u00f6znellikte ve ki\u015fisel yarg\u0131larda hayat buluyor olu\u015funda. Felsefeyle, mant\u0131k dizgeleriyle ya da bilimsel form\u00fcllerle de\u011fil retorikle, yorumcu okuyu\u015fla, m\u00fczikal bir dille sald\u0131r\u0131yor Bernhard t\u00fcm kal\u0131plara, ustalara ve de\u011ferlere. Felsefe dersinde de\u011fil de, en yak\u0131n\u0131n\u0131 kaybetti\u011finde hangi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrleri anars\u0131n diye soruyor.<\/p>\n
Kurmaca diyalog:<\/p>\n
– En sevdi\u011fin kitaplar hangileri Thomas?
\n– Esintili bir yaz g\u00fcn\u00fcnde \u015fu, cenazede beklerken bu.<\/p>\n
<\/p>\n
”<\/p>\n
Kendimi\u00a0nas\u0131l\u00a0<\/em>\u00f6ld\u00fcrece\u011fim konusunda kesin bir g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcm yoktu ve sonunda kendimi \u00f6ld\u00fcrme d\u00fc\u015f\u00fcncesini, hi\u00e7 de\u011filse k\u0131sa bir s\u00fcre i\u00e7in, kafamdan uzakla\u015ft\u0131rabildim<\/em>, dedi Reger bana.\u00a0Kentte g\u00fcnlerce ve belki haftalarca oradan oraya gitme ya da haftalarca kapanma aras\u0131nda se\u00e7im yapabilirdim<\/em>, dedi Reger bana,\u00a0haftalarca kapanma karar\u0131n\u0131 verdim<\/em>. Kar\u0131s\u0131n\u0131n cenazesinden sonra bir tek insan bile g\u00f6rmek ve ba\u015flang\u0131\u00e7ta hi\u00e7bir \u015fey yemek istememi\u015f, ama g\u00fcnlerce berrak su i\u00e7meye \u00fc\u00e7 d\u00f6rt g\u00fcn d\u0131\u015f\u0131nda hi\u00e7bir insan dayanamaz ve o da ger\u00e7ekten \u00e7ok \u00e7abuk zay\u0131flam\u0131\u015f, sabahlar\u0131 birden\u00a0aya\u011fa kalkacak g\u00fcc\u00fc bulamad\u0131m, bu bir i\u015faretti<\/em>, dedi Reger bana ve ben gene yemek yemeye ba\u015flad\u0131m, Schopenhauer’le u\u011fra\u015fmaya, \u00f6zellikle\u00a0Schopenhauer’le kar\u0131m ve ben \u00e7ok ilgilenmi\u015ftik, arkamda d\u00fc\u015f\u00fcp\u00a0kal\u00e7a kemi\u011fi denilen kemi\u011fini k\u0131rd\u0131\u011f\u0131<\/em> s\u0131ralarda, dedi Reger d\u00fc\u015f\u00fcnceli olarak. Bu alt\u0131 haftal\u0131k kapanma s\u0131ras\u0131nda servetimin v\u00e2risi ile birka\u00e7 telefon konu\u015fmas\u0131 yapt\u0131m ve\u00a0Schopenhauer okudum, herhalde beni bu kurtard\u0131, dedi Reger, kendimi kurtarm\u0131\u015f\u00a0olmam\u0131n<\/em> do\u011fru olup olmad\u0131\u011f\u0131ndan emin olmasam da, belki de, dedi Reger, kendimi kurtarm\u0131\u015f\u00a0olmasayd\u0131m<\/em> ve \u00f6ld\u00fcrseydim daha iyi olurdu. Ama cenaze ile ilgili olarak yapt\u0131\u011f\u0131m onca ko\u015fu\u015fturma da zaten bana kendimi \u00f6ld\u00fcrme zaman\u0131 b\u0131rakmad\u0131. Kendimizi\u00a0hemen<\/em> \u00f6ld\u00fcrmezsek, bir daha hi\u00e7 \u00f6ld\u00fcrmeyiz, korkun\u00e7 olan bu, dedi. T\u0131pk\u0131 en sevdi\u011fimiz insan gibi \u00f6l\u00fc olmak iste\u011fini duyar\u0131z, ama kendimizi gene de \u00f6ld\u00fcrmeyiz, bunu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcz, ama gene de yapmay\u0131z, dedi Reger. Garip bir bi\u00e7imde bu alt\u0131 hafta boyunca hi\u00e7bir m\u00fczi\u011fe tahamm\u00fcl edemedim, bir kez bile olsun piyanonun ba\u015f\u0131na oturmad\u0131m,\u00a0bir kez d\u00fc\u015f\u00fcncemde Wohltemperierten Klavier’den bir par\u00e7an\u0131n deneyini yapt\u0131m, ama bu deneyden hemen vazge\u00e7tim<\/em>, beni bu alt\u0131 hafta i\u00e7inde kurtaran m\u00fczik de\u011fildi,\u00a0Schopenhauer’di, hi\u00e7 durmadan birka\u00e7 sat\u0131r\u00a0Schopenhauer<\/em>, dedi Reger.\u00a0Nietzsche de de\u011fildi, yaln\u0131zca\u00a0Schopenhauer’di.<\/em> Yatakta dik oturdum ve birka\u00e7 sat\u0131r\u00a0Schopenhauer c\u00fcmlesi okudum ve d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm okuduklar\u0131m\u0131 ve gene birka\u00e7\u00a0Schopenhauer c\u00fcmlesi okudum ve bunlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm, dedi Reger. D\u00f6rt g\u00fcn su i\u00e7ip\u00a0Schopenhauer okuduktan sonra ilk kez bir par\u00e7a ekmek yedim, \u00f6yle sertti ki onu bir et b\u0131\u00e7a\u011f\u0131 ile ekmekten koparmak zorunda kald\u0131m. Singer Soka\u011f\u0131 taraf\u0131 pencere pufuna oturdum, \u015fu i\u011fren\u00e7 Loos-koltu\u011funa ve a\u015fa\u011f\u0131ya, Singer Soka\u011f\u0131’na bakt\u0131m. D\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn, May\u0131s sonu ve kar serpi\u015ftiriyor, dedi. \u0130nsanlardan \u00e7ekiniyordum. Onlara evden bakt\u0131m, Singer Soka\u011f\u0131’nda bir a\u015fa\u011f\u0131 bir yukar\u0131 ko\u015fu\u015fmalar\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fcm, y\u0131\u011f\u0131nla giysi ve yiyecekle dolu olarak ve onlardan i\u011frendim. Bu insanlar\u0131n yan\u0131na art\u0131k geri d\u00f6nmek istemiyorum, diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm,\u00a0bu insanlar\u0131n yan\u0131na de\u011fil<\/em>, ba\u015fkalar\u0131 da yok ki, dedi Reger. A\u015fa\u011f\u0131ya, Singer Soka\u011f\u0131’na bakarken, \u015fu a\u015fa\u011f\u0131da, Singer Soka\u011f\u0131’nda oradan oraya ko\u015fu\u015fan insanlar d\u0131\u015f\u0131nda ba\u015fkalar\u0131n\u0131n olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlad\u0131m. A\u015fa\u011f\u0131ya, Singer Soka\u011f\u0131’na bakt\u0131m ve insanlardan nefret ettim ve ben art\u0131k bu insanlar\u0131n yan\u0131na geri d\u00f6nmek istemiyorum diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm, dedi Reger. Bu hainli\u011fe ve bu zavall\u0131l\u0131\u011fa art\u0131k geri d\u00f6nmek istemiyorum, dedim kendi kendime, dedi Reger. Komodinlerin bir\u00e7ok \u00e7ekmecesini a\u00e7t\u0131m ve i\u00e7lerine bakt\u0131m ve hi\u00e7 durmadan kar\u0131m\u0131n baz\u0131 foto\u011fraflar\u0131n\u0131 ve yaz\u0131lar\u0131n\u0131 ve mektuplar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131kard\u0131m ve hepsini teker teker masan\u0131n \u00fczerine dizdim ve art arda hepsine bakt\u0131m sevgili Atzbacher, d\u00fcr\u00fcst oldu\u011fum i\u00e7in \u015funu s\u00f6ylemeliyim ki, bu arada a\u011flad\u0131m. A\u011flamay\u0131 birden iyice sal\u0131verdim, ony\u0131llarca a\u011flamam\u0131\u015ft\u0131m ve birden a\u011flamam\u0131 sal\u0131verdim, dedi Reger. Orada oturup a\u011flamam\u0131 sal\u0131verdim ve a\u011flad\u0131m ve a\u011flad\u0131m ve a\u011flad\u0131m ve a\u011flad\u0131m, dedi Reger. Ony\u0131llarca a\u011flamam\u0131\u015ft\u0131m, \u00e7ocuklu\u011fumdan beri ve birden a\u011flamam\u0131 sal\u0131verdim, dedi Reger bana Ambassador’da. Saklayacak bir \u015feyim yok ki ve \u00fcst\u00fcn\u00fc \u00f6rtecek bir \u015feyim de yok, dedi,\u00a0seksen iki ya\u015f\u0131mda en ufak saklayacak ve \u00fcst\u00fcn\u00fc \u00f6rtecek bir \u015feyim yok<\/em>, dedi Reger, b\u00f6ylece birdenbire kat\u0131la kat\u0131la a\u011flad\u0131\u011f\u0131m\u0131n ve durmadan a\u011flad\u0131\u011f\u0131m\u0131n, g\u00fcnlerce a\u011flad\u0131\u011f\u0131m\u0131n \u00fcst\u00fcn\u00fc \u00f6rtecek de\u011filim, dedi Reger. Orada oturup kar\u0131m\u0131n zaman i\u00e7inde bana yazd\u0131\u011f\u0131 mektuplara ve zaman i\u00e7inde ald\u0131\u011f\u0131 notlara bakt\u0131m ve kat\u0131la kat\u0131la a\u011flad\u0131m. Ony\u0131llar i\u00e7inde ald\u0131\u011f\u0131 notlara bakt\u0131m ve kat\u0131la kat\u0131la a\u011flad\u0131m. Ony\u0131llar i\u00e7inde do\u011fal olarak bir insana al\u0131\u015f\u0131yoruz ve onu ony\u0131llar boyunca seviyoruz ve sonunda onu her \u015feyden \u00e7ok seviyoruz ve ona sar\u0131l\u0131yoruz ve onu kaybetti\u011fimizde ger\u00e7ekten de sanki\u00a0her \u015feyi<\/em> kaybetmi\u015f gibi oluyoruz. Ben hep m\u00fczi\u011fin benim i\u00e7in her \u015fey anlam\u0131na geldi\u011fini sand\u0131m, bazen felsefe de \u00f6yleydi, \u00f6zellikle de y\u00fcksek ve daha y\u00fcksek ve en y\u00fcksek yazarl\u0131\u011f\u0131n do\u011frudan sanat oldu\u011funu sand\u0131m, ama her \u015fey, t\u00fcm sanat ve de her neyse, bu bir tek sevilen insan yan\u0131nda hi\u00e7bir anlam ta\u015f\u0131maz. Bu tek sevdi\u011fimiz insana neler yapmad\u0131k ki, dedi Reger, binlerce ve y\u00fczbinlerce ac\u0131n\u0131n i\u00e7in soktuk bu hi\u00e7 kimseyi sevmedi\u011fimiz gibi sevdi\u011fimiz insan\u0131, nas\u0131l da \u00fczd\u00fck bu insan\u0131 ve gene de onu ba\u015fkas\u0131n\u0131 sevmedi\u011fimiz gibi sevdik, dedi Reger. Bizim d\u00fcnyada hi\u00e7 kimseyi sevmedi\u011fimiz kadar sevdi\u011fimiz insan \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcnde, bizi korkun\u00e7 k\u00f6t\u00fc bir vicdan azab\u0131yla b\u0131rak\u0131r geride, dedi Reger, onun \u00f6l\u00fcm\u00fcnden sonra birlikte varl\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmek zorunda kalaca\u011f\u0131m\u0131z ve g\u00fcn\u00fcn birinde onun taraf\u0131ndan bo\u011fulaca\u011f\u0131m\u0131z deh\u015fet verici bir vicdan azab\u0131yla, dedi Reger. Ya\u015fam\u0131m boyunca toplad\u0131\u011f\u0131m ve t\u00fcm bu raflar\u0131 doldurmak i\u00e7in Singer Soka\u011f\u0131 evine getirdi\u011fim b\u00fct\u00fcn bu kitaplar ve yaz\u0131lar sonu\u00e7ta bir i\u015fe yaramad\u0131, kar\u0131m taraf\u0131ndan yaln\u0131z b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015ft\u0131m ve b\u00fct\u00fcn bu kitaplar ve yaz\u0131lar g\u00fcl\u00fcn\u00e7t\u00fcler. Biz o zaman Shakespeare ya da Kant’a yaslan\u0131r\u0131z san\u0131yoruz, ama bir aldatmaca bu, Shakespeare ve Kant ve t\u00fcm di\u011ferleri, ya\u015fam\u0131m\u0131z boyunca bizim taraf\u0131m\u0131zdan en b\u00fcy\u00fckler olarak de\u011ferlendirilenlerin hepsi, tam da onlara iyice gereksinmemiz olacakken bize ihanet eder, dedi Reger, bizim i\u00e7in ne \u00e7\u00f6z\u00fcm ne de avuntudurlar, ancak birden bize i\u011fren\u00e7 ve yabanc\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcrler, hepsi, bu b\u00fcy\u00fck ve \u00f6nemli denilenlerin d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcp \u00fcstelik de sonradan yazd\u0131klar\u0131n\u0131 umursamay\u0131z, dedi Reger. Biz hep bu \u00f6nemli ve b\u00fcy\u00fck denilenlere tam gerekti\u011fi anda, hem de ya\u015famsal hem de ya\u015famsal \u00f6nemi olan anda g\u00fcvenebilece\u011fimizi san\u0131r\u0131z, ama bir yan\u0131lg\u0131d\u0131r bu, biz her zaman bu \u00f6nemli ve b\u00fcy\u00fck denilenler taraf\u0131ndan, tam olarak ya\u015famsal \u00f6nemi olan anda t\u00fcm bu \u00f6nemliler ve b\u00fcy\u00fckler ve deyim yerindeyse\u00a0\u00f6l\u00fcms\u00fczler<\/em> taraf\u0131ndan yaln\u0131z b\u0131rak\u0131l\u0131r\u0131z, b\u00f6ylesi bir ya\u015famsal \u00f6nemi olan anda bize,\u00a0onlar\u0131n aras\u0131nda bile yaln\u0131z<\/em> oldu\u011fumuz, tamamen korkun\u00e7 anlamda kendimizle ba\u015f ba\u015fa kald\u0131\u011f\u0131m\u0131z ger\u00e7e\u011fi d\u0131\u015f\u0131nda bir \u015fey vermezler. Bir tek Schopenhauer bana yard\u0131mc\u0131 oldu,\u00a0onu ya\u015famda kalabilme amac\u0131m u\u011fruna k\u00f6t\u00fcye kulland\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in<\/em>, dedi Reger bana Ambassador’da. Herkesten \u00f6nce Goethe, Shakespeare, Kant \u00f6rne\u011fin daraltt\u0131, i\u011frendirdi, b\u00f6ylece ben do\u011frudan do\u011fruya Schopenhauer’e sald\u0131rd\u0131m o umutsuzlu\u011fum i\u00e7inde ve Schopenhauer’le Singer Soka\u011f\u0131 taraf\u0131 pufuna oturdum ya\u015famda kalabilmek i\u00e7in, \u00e7\u00fcnk\u00fc birden ya\u015famda kalmak istiyordum, \u00f6lmek istemiyordum, kar\u0131m\u0131n\u00a0ard\u0131ndan<\/em> \u00f6lmek istemiyordum, burada\u00a0<\/em>kalmak istiyordum,\u00a0bu d\u00fcnyada<\/em> kalmak, duyuyor musunuz Atzbacher, dedi Reger Ambassador’da. Ama do\u011fal olarak benim Schopenhauer’le de onu kendi ama\u00e7lar\u0131m u\u011fruna k\u00f6t\u00fcye kulland\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in ya\u015famda kalma \u015fans\u0131m oldu\u00a0ve ger\u00e7ekten de onu en haince \u00e7arp\u0131tt\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in<\/em>, dedi Reger, onu do\u011frudan do\u011fruya ya\u015famda kalma arac\u0131 durumuna soktu\u011fum i\u00e7in, oysa ger\u00e7ekte hi\u00e7 de \u00f6yle de\u011fil, t\u0131pk\u0131 daha \u00f6nce and\u0131klar\u0131m\u0131n da olmad\u0131klar\u0131 gibi. \u00d6m\u00fcr boyu kendimizi b\u00fcy\u00fck beyinler ve eski ustalar diye an\u0131lanlar\u0131n eline b\u0131rak\u0131r\u0131z, dedi Reger ve sonradan \u00f6lesiye d\u00fc\u015f k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131na u\u011frar\u0131z onlardan, gerekti\u011fi anda ama\u00e7lar\u0131n\u0131 yerine getiremedikleri i\u00e7in. B\u00fcy\u00fck beyinleri ve eski ustalar\u0131 istifleriz ve gerekli olan, ya\u015famda kalma an\u0131nda onlar\u0131 kendi amac\u0131m\u0131z i\u00e7in kullanabilece\u011fimizi san\u0131r\u0131z, di\u011fer bir anlat\u0131mla, onlar\u0131 kendi amac\u0131m\u0131z i\u00e7in\u00a0k\u00f6t\u00fcye\u00a0<\/em>kullan\u0131r\u0131z, oysa \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir yan\u0131lma olarak ortaya \u00e7\u0131kar bu. Biz beyin kasam\u0131z\u0131 bu b\u00fcy\u00fck kafalarla ve eski ustalarla doldururuz ve ya\u015famsal \u00f6nemi olan anda onlara ba\u015fvururuz; ama bu beyin kasas\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131\u011f\u0131m\u0131zda i\u00e7i bo\u015ftur, ger\u00e7ek bu, biz bu bo\u015f kasan\u0131n \u00f6n\u00fcnde durur ve yaln\u0131z ve ger\u00e7ekten de tamamen \u00e7aresiz oldu\u011fumuzu g\u00f6r\u00fcr\u00fcz, dedi Reger. \u0130nsan, her alanda \u00f6m\u00fcr boyu istifler ve sonunda eli bo\u015f kalakal\u0131r, dedi Reger, d\u00fc\u015f\u00fcnsel meleke i\u00e7in de ge\u00e7erlidir bu. Ben ne b\u00fcy\u00fck bir d\u00fc\u015f\u00fcnce melekesi istifledim, dedi Reger Ambassador’da ve sonu\u00e7ta i\u015fte tamamen eli bo\u015f duruyorum burada. Yaln\u0131zca hain bir numarayla Schopenhauer’i kendi amac\u0131m i\u00e7in kullanmay\u0131 ba\u015fard\u0131m, dedi Reger. Birden ne demek oldu\u011funu anl\u0131yorsunuz bo\u015flu\u011fun, sizi yaln\u0131z b\u0131rakan binlerce ve binlerce kitab\u0131n ve yaz\u0131n\u0131n aras\u0131nda durdu\u011funuzda, birden sizin i\u00e7in bir hi\u00e7, i\u015fte bu korkun\u00e7 bo\u015fluktan ba\u015fka bir \u015fey olmayan kitaplar\u0131n aras\u0131nda, dedi Reger. Siz en yak\u0131n\u0131n\u0131z\u0131 kaybettinizse, size her \u015fey bo\u015f gelir, istedi\u011finiz y\u00f6ne bak\u0131n, her \u015fey bo\u015ftur ve siz bakar ve bakars\u0131n\u0131z ve her \u015feyin\u00a0ger\u00e7ekten bo\u015f<\/em> oldu\u011funu ve her zaman \u00f6yle olaca\u011f\u0131n\u0131, ama o bir tek, ikinci bir ki\u015fiyi sevmedi\u011finiz gibi sevdi\u011finiz insan oldu\u011funu kavrars\u0131n\u0131z. Ve bu kavrama i\u00e7inde ve bu kavramayla birlikte siz yaln\u0131zs\u0131n\u0131zd\u0131r ve size hi\u00e7bir \u015fey ve kimse yard\u0131m edemez, dedi Reger. Kendinizi evinize kapat\u0131r ve umutsuzlu\u011fa kap\u0131l\u0131rs\u0131n\u0131z, dedi Reger, ve siz g\u00fcn ge\u00e7tik\u00e7e daha derin umutsuzlu\u011fa kap\u0131l\u0131rs\u0131n\u0131z ve haftalar ge\u00e7tik\u00e7e daha umutsuz bir umutsuzlu\u011fa dalars\u0131n\u0131z, dedi Reger, ama birden bu umutsuzluktan \u00e7\u0131kars\u0131n\u0131z. Aya\u011fa kalkars\u0131n\u0131z ve bu \u00f6l\u00fcmc\u00fcl umutsuzluktan \u00e7\u0131kars\u0131n\u0131z, h\u00e2l\u00e2 bu en derin umutsuzluktan d\u0131\u015far\u0131ya \u00e7\u0131kma g\u00fcc\u00fcn\u00fcz vard\u0131r, dedi Reger, ben birden bu Singer Soka\u011f\u0131 taraf\u0131 pufundan kalkt\u0131m ve a\u015fa\u011f\u0131ya, Singer Soka\u011f\u0131’na indim, dedi Reger ve birka\u00e7 y\u00fcz metre sonra kent merkezine gittim; ben Singer Soka\u011f\u0131 yan\u0131 pufundan kalkt\u0131m ve evden d\u0131\u015far\u0131ya \u00e7\u0131k\u0131p kent merkezine gittim bir kez daha ya\u015famda kalma deneyi yapma d\u00fc\u015f\u00fcncesiyle, dedi Reger. Singer Soka\u011f\u0131 evinden d\u0131\u015far\u0131ya \u00e7\u0131kt\u0131m ve tek bir ya\u015famda kalma deneyi daha yapay\u0131m dedim ve bu d\u00fc\u015f\u00fcnceyle kent merkezine gittim, dedi Reger. Ve bu ya\u015famda kalma deneyi ba\u015far\u0131l\u0131 oldu, herhalde gerekli bir dakikada ve herhalde en son dakikada Singer Soka\u011f\u0131 taraf\u0131 pufumdan kalkt\u0131m ve a\u015fa\u011f\u0131ya, Singer Soka\u011f\u0131’na indim ve kent merkezine gittim, dedi Reger.<\/p>\n ”<\/p>\n Thomas Bernhard, Eski Ustalar, \u00e7ev. Sezer Duru, Yap\u0131 Kredi Yay\u0131nlar\u0131, 2018 [1985], 5. bas\u0131m, s. 137-42.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"