![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/yalpertem.com\/blog\/wp-content\/uploads\/2018\/07\/walter-benjamin-bin-dokuz-y%C3%BCzlerin-ba%C5%9F%C4%B1nda-berlinde-%C3%A7ocukluk.png?resize=275%2C431\")
<\/p>\n<\/p>\n
”<\/p>\n
Unutulmu\u015fu bir daha asla tamamen geri getiremeyiz. B\u00f6ylesi de belki iyidir. Yoksa, onu yeniden elde etmenin \u015foku o kadar y\u0131k\u0131c\u0131 olurdu ki, hasretimizi anlama i\u015fini an\u0131nda b\u0131rakmam\u0131z gerekirdi. Oysa b\u00f6yle, anlar\u0131z hasreti, hem, unutulan \u015fey i\u00e7imize ne kadar g\u00f6m\u00fclm\u00fc\u015fse, o kadar iyi anlar\u0131z. Daha demin dilimizin ucunda olan kay\u0131p kelime bize dilimizi Demosthenesvari (48) bir \u00e7\u00f6z\u00fclmeyle kanatland\u0131rabilirmi\u015f gibi geliyorsa, unutulan da g\u00f6z\u00fcm\u00fcze, bize vaadetti\u011fi onca ya\u015fanm\u0131\u015f hayat\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131yla y\u00fckl\u00fcym\u00fc\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcr. Belki, unutulmu\u015fu o kadar a\u011f\u0131r ve vaatk\u00e2r k\u0131lan \u015fey, art\u0131k eri\u015femedi\u011fimiz, kaybolup gitmi\u015f al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131n izinden ba\u015fka bir \u015fey de\u011fildir. Belki bizim k\u00f6hne yap\u0131m\u0131zdan kalan toz zerreleriyle kar\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r, unutulmu\u015fun \u00f6ylece s\u00fcr\u00fcp gidi\u015finin s\u0131rr\u0131. Ne olursa olsun – herkes i\u00e7in, ba\u015fkalar\u0131nda oldu\u011fundan daha s\u00fcrekli al\u0131\u015fkanl\u0131klar olu\u015fturan \u015feyler vard\u0131r. Varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemekte katk\u0131s\u0131 olacak yetenekler bu al\u0131\u015fkanl\u0131klara dayanarak bi\u00e7im al\u0131r. Bu yetenekler de, benim kendi varl\u0131\u011f\u0131m a\u00e7\u0131s\u0131ndan, okuma ve yazma oldu\u011fundan, \u00e7ocukluk y\u0131llar\u0131mda kar\u015f\u0131ma \u00e7\u0131kan nesnelerden hi\u00e7biri okuma sand\u0131\u011f\u0131 kadar b\u00fcy\u00fck bir hasret uyand\u0131rm\u0131yor i\u00e7imde. Sand\u0131k, \u00fczerlerinde elyaz\u0131s\u0131yla yaz\u0131lm\u0131\u015f tek tek gotik harfler olan k\u00fc\u00e7\u00fck levhac\u0131klar i\u00e7eriyordu, bas\u0131lm\u0131\u015f hallerinden daha \u00e7ocuksu ve onlar\u0131n aksine, k\u0131zlar\u0131n yaz\u0131s\u0131n\u0131 and\u0131ran harfler. E\u011fik bir deste\u011fin \u00f6n\u00fcne dizili dururlard\u0131, incecik, her biri m\u00fckemmel, s\u0131ralan\u0131\u015flar\u0131 i\u00e7inde tarikatlar\u0131n\u0131n, birer karde\u015f olarak \u00fcyesi olduklar\u0131 kelimenin kural\u0131yla ba\u011fl\u0131. Bunca tevazuun bunca ihti\u015famla birarada olabilmesine hayrand\u0131m. Bir l\u00fctuftu bu. Ve bu l\u00fctfu elde etmek i\u00e7in itaatle \u00e7abalayan sa\u011f elim ula\u015fam\u0131yordu ona. D\u0131\u015far\u0131da oturup duracakt\u0131, se\u00e7ilmi\u015fleri i\u00e7eriye almakla g\u00f6revli kap\u0131c\u0131 gibi. Bu y\u00fczden, elin o harf levhac\u0131klar\u0131yla ili\u015fkisi feragatle dolu bir ili\u015fkiydi. Bu ili\u015fkinin bende uyand\u0131rd\u0131\u011f\u0131 hasret, onun \u00e7ocuklu\u011fumla ne \u00f6l\u00e7\u00fcde \u00f6zde\u015f bir \u015fey oldu\u011funun delilidir. Sand\u0131kta ger\u00e7ekten arad\u0131\u011f\u0131m \u015fey \u00e7ocuklu\u011fun kendisi: mek\u00e2n\u0131, dizilip kelime olmas\u0131 istenen harf levhac\u0131klar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131talar\u0131na oturturken elin yapt\u0131\u011f\u0131 hareketin i\u00e7inde olan b\u00fct\u00fcn bir \u00e7ocukluk. El o hareketin r\u00fcyas\u0131n\u0131 h\u00e2l\u00e2 g\u00f6rebilir, ama uyan\u0131p da onu ger\u00e7ekten yapmay\u0131 hi\u00e7 beceremeyecektir. Bunun gibi, y\u00fcr\u00fcmeyi nas\u0131l \u00f6\u011frendi\u011fimi r\u00fcyamda g\u00f6rebilirim. Ama bunun bana bir faydas\u0131 yoktur. \u015eimdi y\u00fcr\u00fcyebiliyorum, y\u00fcr\u00fcmeyi art\u0131k \u00f6\u011frenemem.<\/p>\n
”<\/p>\n
(48)\u00a0Demosthenes: Atinal\u0131 hatip ve devlet adam\u0131 (\u0130\u00d6 384-322). Ad\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131yan altm\u0131\u015f s\u00f6ylev vard\u0131r. S\u00f6ylevlerinin g\u00fc\u00e7l\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc, getirdi\u011fi kan\u0131tlar\u0131n kesinli\u011fi, s\u00f6z\u00fc dalland\u0131r\u0131p budakland\u0131rmamas\u0131 onu belagat sanat\u0131n\u0131n en \u00f6nemli isimlerinden biri haline getirmi\u015ftir. (Ed. n.)<\/span><\/p>\n Walter Benjamin, Bin Dokuz Y\u00fczlerin Ba\u015f\u0131nda Berlin’de \u00c7ocukluk, \u00e7ev. Tevfik Turan, 2009 [1932-1938-1950; yazma, g\u00f6zden ge\u00e7irme, yay\u0131nlanma], 2. bas\u0131m, s. 61-2.<\/p>\n